Dadivank

Dadivank
Dadivank also Khutavank (Armenian: Խութավանք – Arm. Monastery on the Hill[1]), situated on the left bank of the river Tartar, in the east of Tzar District (nowadays Karvajar District). Dadivank is in a fantastic beautiful place and is in complete harmony with the surrounding landscape.
It was built between the 9th and 13th century.
The monastery was founded by St. Dadi ,one of the 70 students of the Apostle St. Thaddeus. Dadi or Dado preached Christianity in Artsakh during the first century A.C and died there. In June, 2007, the grave of St. Dadi was discovered under the holy altar of the main church.[2] The temple was robbed by Persians, then Arabs, Seljuks, later by Osman Turks and again by Persians.

The central building of the monastery, Memorial Cathedral, was erected in the year 1214 by the Queen Arzou of Haterk. The interior walls of the Memorial Cathedral are richly decorated with frescoes.
There is a three-storeyed bell-tower, built in 1334 by Bishop Sargis, the son of one of the Tsar princes. The bells had long since disappeared, but in a niche on the first floor one can see two khachkars from the 13th century. The khachkars are the most magnificent ones among thousands of Armenian khachkars.
Next to the bell tower stood one of the most mysterious buildings of the monastery – a hall with no roof. Now it is overgrown with grasses.
Nearby there is a place, which was a palace or maybe an audience hall, built in 1211. A long stone bench, running along the north wall, was similar to that in the Doge’s Palace in Venice. The Venetian bench was built in the 16th century, three hundred years later than this one. But the Venetian bench is protectedas a museum rarity, which cannot be said about the Dadi monastery’s bench.
Another building was the monastery library. Then you can see a building with a big fireplace – the place for preparing food. Then comes the refectory, which had oak tables and chairs two hundred years ago. Then comes a two- storeyed guest house for nobility. The ground floor was for servants and horses. Next to the guest house there is the winery. The monks pressed grape and made wine.

Sources: 1. http://www.armeniapedia.org/index.php?title=Dadivank_Monastery
2. http://en.wikipedia.org/wiki/Dadivank
3. Boris Baratov ‘’Paradise Laid Waste. A Journey to Karabakh’’.

Translated into Armenian by Seda Hakobyan

Դադիվանք

Դադիվանքը կամ Խութավանք (Վանք բլրի վրա) գտնվում է Թարթառ  գետի ձախ ափին, Ծար գավառի արևելքում (այժմ Քարվաճառի շրջան): Դադիվանքը գտնվում է մի ֆանտաստիկ գեղեցիկ վայրում և լիովին ներդաշնակ է շրջապատող բնաշխարhի հետ:

Այն կառուցվել է 9-13 դարերում: Վանքը  հիմնադրել է Սուրբ Դադին, ով Առաքյալ Սուրբ Թադեոսի յոթանասուն աշակերտներից  մեկն էր: Դադին կամ Դադոն քրիստոնեություն էր քարոզում Արցախում մեր թվարկությունյան առաջին դարում և մահացել է այնտեղ:

2007-ի հունիսին  թվականին նրա գերեզմանը հայտաբերվել է գլխավոր եկեղեցու խորանի տակ: Տաչարը կողոպտվել է պարսիկների, սելջուկների, արաբների, թուրքերի, ապա նորից պարսիկների կողմից:

Վանքի կենտրոնական շենքը Կաթողիկեն կանգնեցվել 1214 թվականին Թագուհի  Արզուխաթունի կողմից:  Կաթողիկեի  ներքին պատերը հարուստ զարդարված են դեկորածիվ որմնանկարներով:

Կա երեք հարկանի զանգակատուն, որը կառուցել է 1334 թվականին

Սարգիս եպիսկոպոսը, ով Ծարի իշխաններից մեկի որդին էր:  Զանգերը վաղուց անհետացել են, բայց առաջին հարկում խորշում կարելի է տեսնել 13-րդ դարի երկու խաղքարեր: Խաչքարերը հազարավոր այլ հայկական խաղքարերից ավենահրաշալին են:

Զանգակատան կողքին գտնվում է վանքի առավել խորհրդավոր շենքը՝  առանց տանիքի սրահը: Այն ամբողջությամբ խոտերով է աճել: Մոտակայքում կա մի տեղ որը պալատ կամ գուցե ընդունելության դահլիճ է եղել, որը կառուցվել է 1211 թվականին: Երկար քարե նստարանը, որը դրված է հյուսիսային պատի երկայնքով նման է Վենետիկի Դոժերի պալատում դրվածին: Վենետիկի նստարանը կառուցվել է 16-րդ դարում, այս մեկից 300 տարի հետո: Բայց Վենետիկի պահպանվում է ինչպես թանգարանային նմուշ, ինչը չի կարելի ասել Դադիվանքի նստարանի մասին:

Մեկ այլ շենք է վանքի գրադարանը: Հետո դուք կարող եք տեսնել մի շենք մեծ օջախով —  ուտելիք պատրաստելու տեղը:  Հաջորդը սեղանատունն է, որն ուներ կաղնու սեղղաներ և աթոռներ երկու հարյուր տարի առաջ: Այնուհետև երկհարկանի հյուրասրահը ազնվականների համար: Առաջին հարկը ծառաների և ձիերի համար էր:  Հյուրասրահի  կողքին գինետունն է: Վանականները ճզմում էին խաղողը  և գինի էին պատրաստում:

Նախագծի արդյունք՝ Ֆիլմ <<Դադիվանք>>

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: